Access point jest także mostem łączącym sieć bezprzewodową z siecią przewodową (najczęściej Ethernet). W związku z tym każdy access point posiada minimum dwa interfejsy: interfejs bezprzewodowy komunikujący się z sieciami standardu 802.11 oraz drugi służący połączeniu AP z siecią przewodową. Stacjami łączonymi w sieć bezprzewodową za pomocą punktów dostępowych są komputery wyposażone w bezprzewodowe karty sieciowe. Zazwyczaj są to laptopy lub palmtopy, choć niekiedy stacjami bywają także komputery stacjonarne a sieć bezprzewodowa stosowana jest w celu uniknięcia zbytniego okablowania. Niektóre, bardziej zaawansowane technicznie punkty dostępowe dodatkowo posiadać mogą interfejsy LAN lub DSL. Sporo AP posiada także kilka interfejsów bezprzewodowych, co umożliwia zwiększenie przepływności sieci na danym obszarze za pomocą przypisania interfejsom bezprzewodowym niezachodzących na siebie kanałów. Punkty dostępowe mogą komunikować się ze sobą, co umożliwia budowę bardzo rozległych sieci bezprzewodowych.
Dodatkowo większość produkowanych aktualnie punktów dostępowych wyposażonych jest również w wbudowany router, który umożliwia tworzenie sieci mieszanych (sieć wykorzystująca więcej niż jedną technologię sieciową np. sieć bezprzewodowa i Ethernet). Podstawową funkcją AP jest konwersja ramek sieci bezprzewodowej na inny rodzaj ramek (zazwyczaj ramki Ethernetu). Zależnie od modelu posiadać mogą wiele innych pożytecznych funkcji. Niemal każdy punkt dostępowy wyposażony jest w serwer DHCP przydzielający adres sieciowy stacji zaraz po jej połączeniu z AP, część posiada też umiejętność translacji adresów prywatnych na publiczne (NAT), wiele posiada możliwość buforowania ramek w celu oszczędzania energii stacji (jest to duża zaleta w przypadku gdy stacjami są zasilane z baterii laptopy, przejście w ten tryb oszczędnościowy odbywa się poprzez wysłanie ramki zawierającej w nagłówku ustawiony bit zarządzania energią.