Wyróżniamy kilka rodzaji sieci zbudowanych na koncentryku zasadniczą róznicą między nimi jest rodzaj kabla zastosowane do połączenia koputerów. Ja opisze dwa podstawowe typy, których cechą wspólną jest maksymalna prędkość przesyłu danych wynosząca 10Mbps, czyli około 1,2 MB/s.
10Base-2 sieć oparta na kablu koncentryczym o impedancji falowej 50 omów i grubości 1/4" (tzw. cienki Ethernet). Maksymalna odległość między stacjami wynosi 185m. Najczęściej stosowana w małych sieciach komputerowych.
10Base-5 wykorzystany kabel to gruby Ethernet o impedancji falowej 50 omów i grubości 1/2". Maksymalna odlegość między stacjami to 500m. Praktycznie wyszedł z użycia czasami jeszcze wykorzystywany jako rdzeń sieci.
Maksymalne odległości jakie możemy uzyskać wynikają z tego iż skuteczność transmisji w przewodzie miedzianym jest funkcją grubości przewodnika. Im większa jest średnica kabla tym większą osiąga się szerokość pasma, a za tym idą większe możliwości.
Sieć zbudowana w tym standardzie ma topologie magistrali. Znaczy to że pierwszy komputer podłączony jest do drugiego, drugi do trzeciego itd. tworząc jedną nieprzerwaną linie. W trójniki przy pierwszym i ostatnim urządzeniu podpiętym do sieci (może to być komputer, HUB bądź inne urządzenie pracujące w sieci) wpinamy tzw. terminatory. Są to specjalne końcówki o rezystancji dostosowanej do impedancji falowej kabla, w naszym przypadku jest to 50 omów. Wadą tej topologii jest wysoka awaryjność. Uszkodzenie kabla w jednym miejscu powoduje paraliż całej sieci. Zlokalizowanie usterki jest również znacznie trudniejsze niż w sieciach zbudowanych na skrętce. Z tego głównego powodu jest to rozwiązanie dobre tylko dla malutkich sieci. Im więcej komputerów jest w sieci tym większe będzie sprawiała problemy